Գուցե բավակա՞ն է թերագնահատել այս ոչ բարով իշխանությանը
2021 թվականի ընտրություններից առաջ էլ էին վերլուծաբաններից շատերը պնդում, որ ՔՊ-ն հաղթելու շանսեր չունի: Դա անում էին տարբեր տեսանկյուններից և տարբեր ձևակերպումներով: Այն ժամանակ ոչ ոք չէր ցանկանում հավատալ, որ հնարավոր է պատերազմում պարտված ղեկավարը նորից վերարտադրվի: Նախընտրական շրջաններում նման պնդումները նաև հասարակական կարծիքի վրա ազդեցություն ունենալու նպատակ են ունենում՝ ի թիվս այլ նպատակների: Փորձը ցույց տվեց, որ դա չի աշխատում: Կարծում եմ՝ հասարակության իշխանամետ հատվածի վրա դա ազդում է այնքանով, որ վերջիններս, զգալով վտանգը, ավելի են համախմբվում: Ընդդիմադիր հատվածի մոտ էլ մի տեսակ հանգստություն է առաջանում. ոմանք դա կանվանեն հույս և կշարունակեն պնդել, որ դա մարդկանց մոտիվացնելու մի ձև է: Ըստ այդ տեսակետն առաջ տանողների՝ մարդիկ պետք է հավատան, որ այս իշխանությունները պարտվում են, և ավելի վճռական դառնան, այլապես կլինի հիասթափություն, և նրանք չեն մասնակցի ընտրություններին կամ պայքարի որևէ այլ ֆորմատի: Սակայն մարդիկ այդ ամենը արդեն բազմիցս տեսել են: Նրանք հավատացել են այդ պնդումներին և պայքարել են բոլոր ֆորմատներով: Արդյունքն էլ են տեսել, այսօրվա իրականությունն էլ են տեսնում: Իսկ գուցե մարդիկ ավելի վճռական դառնան, երբ հասկանան, որ իրենց առջև բարդ խնդի՞ր է դրված, և որ այդ խնդրի լուծմանը հասնելու համար լուրջ ջանքե՞ր են պահանջվում: Գուցե բավակա՞ն է թերագնահատել այս ոչ բարով իշխանությանը, և դա կնպաստի շատ ավելի լուրջ պայքարին:
Կարծում եմ՝ սրանց վերջը գուժող վերլուծաբանների գոնե մեծ մասը հասկանում է այս ամենը, բայց դե լսարանին դա դուր է գալիս, հո լսարան չե՞ն կորցնելու մարդիկ: Սակայն հարցը միայն լսարանը չէ, դա, աչքիս, դուր է գալիս նաև ընդդիմադիր առաջնորդներին: Դրանից բխող եզրակացությունները թողնում եմ ձեզ: Մարդկանց կարելի է և պետք է ոգևորել, դրանից հետո չհիասթափեցնելու պայմանով: Որքան շատ են մարդիկ ոգևորվում, հետո հիասթափվում, այնքան պակասում են: Մարդիկ ոչ թե պետք է վստահ լինեն, որ սրանք վերարտադրվելու շանս չունեն, այլ պետք է վստահ լինեն, որ եթե իրենցից յուրաքանչյուրը ջանք չխնայի, պայքարի, ամեն մեկը գոնե մի հոգու մոտիվացնի գնալ և սրանց «»ոչ» ասել, գուցե այդ դեպքում այլևս հիասթափվելու առիթ չունենա:
Արամ Աբաջյան
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
-
Ասում են… Եթե չլիներ մեր չարամիտ միջամտությունը, ապա հայերի բացարձակ մեծամասնությունը, ըստ Սան Ստեֆանոյի պայմանագրի, հայտնվելու էր Ռուսաստանի պաշտպանության ներքո
-
Ասում են… Պարադիգմի կտրուկ փոփոխությունը և անցումը դեպի Եվրամիության հարթակ, մեր կարծիքով, անխուսափելիորեն կապված կլինի ՀՆԱ-ի անկման և հայկական բիզնեսին, տնտեսությանն ու Հայաստանի հասարակ քաղաքացիների կենսամակարդակին լուրջ հարվածների հետ։
-
Ասում են… Դոնալդ Թրամփի գլխավորած հանրապետական վարչակազմի ԱՄՆ-ում իշխանության վերադարձով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո միջազգային գործընթացների Վաշինգտոնի ըմբռնումը նոր հարթություն է ձեռք բերել: Հունվարի 15-ին Սենատում այս հարցի վերաբերյալ նոր պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն շատ խոսուն հայտարարություններ արեց։
-
Ասում են Եթե ինչ-որ մեկը սեփական պատմությունը խեղաթյուրում է թշնամու բարեհաճությանը արժանանալու համար, նա հարգանքի արժանի չէ: Թուրքիան Հայաստանի հավերժական թշնամին է, նրանք հավերժական անեծքի տակ են հայոց կոտորածը կազմակերպելու համար:
-
Ասում են… «Զանգեզուրի միջանցքը» ներկայիս տեսքով մաքուր թուրքական պրոյեկտ է: Այդ միջանցքով Ադրբեջանը ոչնչից ստանալու է տարեկան 1,5 մլրդ դոլար եկամուտ, իսկ Թուրքիայի առջև բացվելու են Կասպից ծովի դարպասները, և մուտք է գործելու Կենտրոնական Ասիա
-
Ասում են Ռուսաստանի նախագահ Պուտինը Զանգեզուրի միջանցքի մասին ոչ մի նոր բան չի ասել Ղարաբաղյան երկրորդ պատերազմից հետո, որն ավարտվել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի հայտարարությամբ։ Միևնույն ժամանակ, հայտնի չէ, թե այս հարցում Հայաստանը, Ադրբեջանը, Իրանը, Ռուսաստանն ու Թուրքիան ինչպես են «ընտելանալու» միմյանց:
Տարածաշրջանային
